เรื่อง: ชัชรพล เพ็ญโฉม

โอม ศรี คเณศายะ นะมะฮา...” เสียงสวดคาถาบูชาพระพิฆเณศดังไม่ขาดสาย ควบคู่ไปกับจำนวนผู้เลื่อมใสศรัทธาในมหาเทพผู้เป็นเลิศทางปัญญาที่เพิ่มขึ้น และขยายวงกว้างออกไปเรื่อยๆ... ซึ่งเมื่อมีพิธีบูชาก็ย่อมต้องมีของบูชามารอบรับ และของบูชาที่ตำนานกล่าวไว้ว่าพระพิฆเณศทรงโปรดปรานที่สุด ก็คือ “ขนมโมทะกะและขนมลาดู”

อันขนมโมทะกะและขนมลาดูนั้น แม้จะมีการผลิตและใช้บูชากันมาช้านานแล้วก็ตาม แต่ตลอดเวลาที่ผ่านมาในประเทศไทยการผลิตและจำหน่ายกระทำกันจำกัดเฉพาะในหมู่ชาวอินเดียที่อาศัยอยู่ในเมืองไทยเท่านั้น แต่เมื่อจำนวนผู้บูชาพระพิฆเณศมีมากขึ้น จึงเกิดธุรกิจขึ้นมารองรับความต้องการของตลาด จนกระทั่งพัฒนาเป็นระบบแฟรนไชส์ที่หากจะกล่าวว่า “ไม่มีคู่แข่ง” แม้แต่เพียงรายเดียวก็คงไม่ผิดนัก!

อ่านต่อ...

โดย : พลอย มัลลิกะมาส

ไสยศาสตร์ มนต์ดำ เวทมนตร์ ของขลัง และศาสตร์เร้นลับต่างๆ นั้นอยู่คู่คนไทยมาแต่สมัยโบราณกาล โดยเฉพาะเรื่องราวของขลังพิเศษ อย่างตุ๊กตาสีทองตัวจิ๋วที่เรียกกันว่า "กุมารทอง" เป็นที่เชื่อกันว่าในรูปปั้นตุ๊กตาตัวจิ๋วนี้มี “วิญญาณเด็ก” สิงสถิตอยู่

ตามตำนานเล่าว่า “กุมารทอง” เกิดจากการนำเด็กที่ตายในท้องพร้อมกันกับแม่ไปประกอบพิธีกรรม ก่อนจะนำมาเก็บรักษาไว้ในสถานที่อันควรและบูชาด้วยการให้อาหารกินทุกวันเช่นเดียวกับคนปกติ กุมารทองจัดอยู่ในหมวด “เครื่องรางวิเศษ” สันนิษฐานว่า ได้รับความนิยมมาตั้งแต่ครั้งกรุงศรีอยุธยา โดยมีที่มาจากวรรณคดีเรื่อง “ขุนช้างขุนแผน” ที่ได้กล่าวถึง การกำเนิดกุมารทองไว้ตอนหนึ่งว่า กุมารทองเป็นบุตรของขุนแผนกับนางบัวคลี่ เมื่อขุนแผนจับได้ว่า นางบัวคลี่ซึ่งกำลังท้องแก่ใกล้คลอดในขณะนั้นคิดวางยาพิษเพื่อฆ่าตน ขุนแผนจึงลงมือฆ่านางบัวคลี่เสียก่อน แล้วผ่าท้องเพื่อเอาบุตรชายที่อยู่ในครรภ์ออกมาประกอบพิธีกรรม ด้วยการย่างศพเด็กแล้วปิดด้วยทองคำเปลว จากนั้น จึงบริกรรมคาถาจนกลายเป็น “ผีกุมารทองคะนองฤทธิ์” ซึ่งจัดว่า มีความสำคัญต่อขุนแผนมาก เพราะแม้จะเป็นผี แต่ก็ถือเป็นบุตรคนหนึ่งของขุนแผนนั่นเอง

อ่านต่อ...